14 Mayıs akşamı yağan yağmura bakan Kurşunlu milleti sevinsinler mi , üzülsünler mi bilemediler. Birkaç yıldır bol güneş altında Kurşunlu tepesinde Hıdırellez Şenlikleri tertipleyen köy halkı mahalle arasında pilav yemeyi içine pek sindiremedi ama Nasreddin Hocanın hikayesini dinleyince biraz rahatladılar.

         Nasreddin hoca çok yağmurlu bir günde pencerenin önüne oturmuş dışarıyı seyrediyormuş. Bir ara komşulardan birini koşa koşa evine giderken görmüş. Pencereyi açarak seslenmiş;

-         Yazık sana komşu. Senin gibi aklı başında, inançlı bir adam Allah’ın rahmetinden kaçar mı hiç ?..

İçinden Hocaya hak veren adamcağız koşmayı bırakmış, ağır ağır yürümeye başlamış, başlamış ama eve gelinceye kadar da sırılsıklam ıslanmış.

Günün birinde bu defa Nasreddin Hoca yolda yağmura yakalanmış koşa koşa evine gidiyormuş. Daha önce kendisiyle alay ettiği komşusunun evinin önünden geçerken taşı gediğine koyduğunu düşünen adam Hocaya seslenmiş;

-         Hocam, hocam , Allah’ın rahmetinden niye kaçıyorsun, ayıp değil mi sana ?..

Hoca hiç istifini bozmadan koşmaya devam etmiş;

-         Sen ne anlarsın be adam, demiş. Ben rahmetten kaçmıyorum, tam aksine yere düşen rahmeti çiğnememek için koşuyorum ! …

        İşin teselli tarafını fıkrada bulan aklı erenlerden biri ;

-         Cenab-ı Hak bizi koruyor kardeşim, dedi ortalığa seslenerek. Çimlerin üzerinde rahmet basarak bir yığın günaha girecektik. Ne iyi oldu, ne iyi oldu. Yarın kurumaz bu tepedeki otlar. Köy içinde yeriz pilavlarımızı.

      15 – Mayıs sabahı, gece yapılan dualar İndi İlahi’de kabul olsa gerek ki güneş bütün gücüyle ısıtıverdi  köyün tepesini. Köyün yüzü güldü, köylünün yüzü güldü, Kurşunlu kayası bile gülümsedi altındaki meydana.

       Evde, bir tencere pilava yardım etmeyen köy erkekleri yaman birer yardımcı kesildiler pilav ustalarına. Kurşunlu kadınlarını övmeye gerek yok zaten. Onlar her zaman övülmeye değer analar oldular. Gençler yarıştılar misafirlere hizmet etmek için. Orta yaşlılar tek tek dağıttılar ayranları. Yaşlılar gururla seyrettiler olup biteni.

       Yollar arabalarla doldu, tepeler insanlarla. Biraz da dua bereketiyle  pilavlar artınca duyuru üstüne duyuru yapıldı, pilav alamayanlar buyursun kazanların önüne diye. Ben kendimden örnek vereyim. İki gün yemeğe elimi sürmedim hıdırellezden sonra. Varın siz hesap edin ne kadar yediğimi.

        Dualar edildi, oyunlar oynandı, uzun zamandır görüşemeyen gurbet insanları hasret giderdi, bir yıl sonraki hıdırelleze mutlaka tekrar gelelim sözleri veridi konu komşuya. Malum, seçim zamanı. Siyasiler gelip katıldılar bu kutlu güne. Oy istemediler ama biz buradayız mesajını verdiler gelen misafirlere.

         Hani uluslar arası toplantılarda organizasyonu belirtirken, bakan düzeyinde, yahut büyükelçi düzeyinde gibi tabirler kullanılıyor ya, Kurşunlu Hıdırellezinde devleti hizmetli düzeyinde arkadaşlarımız temsil etti. Gözümüz Valiyi, Vali yardımcısını, Kaymakamı, Belediye Başkanını ve diğer devlet görevlilerini aradı ama bulamadı. Devletin yoğun işlerinden olsa gerek mazeretleri vardır mutlaka. Adettendir, gelinemeyen yere tebrik telgırafları gelir ya. Mutlaka gelmiştir de  unutmuştur duyuruları yapan görevli.

         İnşallah hayırlara vesile olur bütün bu gayretler. Başta Muhtar ve Dernek Başkanı Behzat Gültekin , maddi ve manevi destek veren köy ahalisi, sponsorlar, her türlü takdirin üstündedirler. Onlara müteşekkiriz. Sağ olsunlar, var olsunlar.

         Ben bu Hıdırellezi geçen yıl anlatan Hasan Basri kardeşimiz kadar güzel anlatamadım, bu yılkini yazan Mustafa Deliorman kardeşimiz gibi güzel yazamadım. Bağışlayın. Ne demişler;

     “ Babamın adı Hıdır, elimden gelen budur.”

               SÖZÜN SONU ;

      Kurşunlu ahalisi bu yılki Hıdırellez şenliklerinden ON TAM PUAN almıştır. Tarihe böyle not düşüle …..

 OSMAN  AKGECE