Derneğimiz kurulduğu günden beri köyümüze hizmet konusunda hem köyümüz sakinlerinden hem de köyümüzün dışarıda yaşayan hemşehrilerimizden büyük bir güç ve destek  aldı.Maddi desteklerin yanında manevi bir güç olarak bizi yüreklendirdiler.Hepinize minnet borcumuz var,teşekkür borcumuz var.

  Faaliyetlerimiz arasında bizden önceki kardeşlerimizin binbir emek ve gayretle meydana getirdikleri camimizin de eksikliklerini tamamlamak bizim önceliğimiz oldu.Caminin bir odasını kullanılabilir hale getirip hem ezan okuma yeri,hem oturma ve gerekirse ibadet yeri olarak düzenledik.Eski cam ve çerçeveleri değiştirip plastik çerçeve haline getirdik.Caminin ulviyetine yakışır bir şekilde ahşap ve görkemli kapılar taktırdık.Bir hayli eskiyen ve tehlike arz eden elektrik tesisatını yeniledik.Bütün bunlar sizlerin sayesinde yapıldı.

   Selatin camilerine her gidişimizde ecdadımızın renk renk ışıklarla süslediği avizelere hayran kalmışızdır.İstedik ki  bu mütevazi ama emeğin taçlandığı köyümüzün camiini de Osmanlı avizeleriyle donatalım.İstedik ki her avizenin bir lambası sahipli olsun.İstedik ki camiye ibadete gelen her bir Kurşunlu’lu kardeşimiz başını yukarıya kaldırıp;

  -İşte bu lambayı ben takmıştım,diyebilsin.Pek sevdiğim himmetiyle övündüğüm bir arkadaşımın yaşadığı bir hatırayı nakletmek istiyorum size.

 “Bize yakın kasabada bir dairem var,diye başladı söze arkadaşım.İçine üç beş parça eşya koymuştuk,belki bir gün oturmaya geliriz diye.O kasabadaki dostlarını ziyarete gittiğimde içlerinden birisi dairenin boş durduğunu,oysa buradaki üniversitede okuyan fakir çocukların ev bulamadığını,verirse o çocukların hayır duasını alacağını öylesine güzel anlattı ki…Hemen bulalım onları dedim.Koşarak gitti.Sanki hazırda bekliyorlarmış gibi dört talebeyi dikti karşıma.Ne kadar mahzun olduğumu anlatamam.Pırlanta misali dört genç,gurbete okumak,ailesine ve milletine faydalı olmak için okumaya gelmiş dört genç.Aldım,götürdüm daireme.Çok beğendiler evi.Eşyalara elleriyle dokundular,pencereden manzaraya baktılar.

  -Kirası ne kadar  olacak amca,diye sordu birisi ürkek bir tavırla.

  -Kira istemiyorum dedim,çocuklar.Eve iyi bakın elinizden gelirse dua edin,bu kadarı yeter.

   Akşam eve döndüğümde bir müjde verir gibi anlattım aileme olup biteni.Hanımın yüzü asıldı; Hani eskilerin “Ev kirasız,para faizsiz olmaz” lafını takmıştı kafasına.

-          Hanım dedim,evi verdimde eşyaları kullanın dedim de buraya gelince aklıma geldi.Evin perdeleri yok.Nereden bulacaklar bu garipler perdeyi.Gel,şu senin çeyiz sandığında yıllardır duran kullanmadığımız perdeler var ya onları da götüreyim yarın.

Hanımın hiddetini görmeliydiniz. Neler söylemedi benim cömertliğim üstüne…

-          Hanımım dedim,biz Allah’a kullukta yarışır olduk seninle.Mütedeyyin bir Müslüman olarak ibadetimizi yapıyoruz.Hacca gittik,zekatımızı sadakamızı verdik.Bütün bunlar ne içindi?Ne güzel anlatıyorduk kış geceleri yatsıdan sonra oturduğumuzda.İnşaallah Cenab-ı hak bizi mükafatlandıracak,cennette bize de bir köşk verecek,ebedi bir hayat yaşayacağız bu köşkte.

   Sorgu sualden sonra bize tahsis edilen köşke gittik beraberce,oturduk.Bir baktık ki köşkün bütün camlarında perdeler yok.Her gelip geçen bizi seyrediyor.Ne kadar üzüleceğiz bu halden.Yarabbi diyeceğiz,keşke verseydik o talebelere perdeleri de bizi de mahrum etmeseydin.Herkesin bizi seyrettiği mahremimiz olmayan bu köşkte oturmak bize azap olurdu herhalde.

  Yavaşça sedirden kalktı,diğer odaya geçti,elinde perdeler gelip yanıma oturdu.Gözlerinde ki yaşı elleriyle silip uzattı perdeleri kucağıma;

-          Sabahı bekleme adam dedi,gece o garipleri rahatsız etmesin komşu gözleri.Al götür sevinsin talebe kardeşlerimiz”

    İstiyoruz ki bir lambada siz yakın camimizde. Düğünde,Bayramda,Hıdrellezde,bir gün geldiğinizde caminin tavanında sallanan avizelerde kendi lambanızı bulup,bunu da ben hediye etmiştim diyebilesiniz gönül rahatlığı ve sahiplenmek duygusuyla.

   İlginize ve himmetinize şimdiden teşekkür ediyor ramazanınızı ve bayramınızı tebrik ediyorum.

   Sözümüzü Mevlana Celaleddin’in güzel bir sözü ile bitirelim;

“ VAZİFESİNİ TAM YERİNE GETİREMEMİŞ OLANIN VİCDAN YARASINA NE MAZERETİN DUASI,NE İLACIN ŞİFASI DEVA GETİRMEZ ”